คิดถึง...

posted on 03 Apr 2011 21:04 by almond-meringue in Diary, Short-Fiction-1

สี่ทุ่มสิบห้านาที

ชายหนุ่มเหลือบมองเวลาจากนาฬิกาข้อมือขณะไขล็อคชั้นที่สองของประตูไม้สีขาวตรงหน้า กำลังนึกพอใจที่มาถึงได้เร็วกว่าที่คิดไว้มากก็กลับต้องขมวดคิ้วฉับเมื่อเปิดเข้าไปเจอกับความมืดด้านใน

ไม่อยู่ห้อง … หรือเข้านอนไปแล้ว?

ข้อสันนิษฐานแรกเป็นอันตกไปเมื่อสังเกตเห็นแสงไฟลอดออกมาจากใต้ประตูห้องนอน ส่วนข้อสองนั้นก็อาจจะยังไม่แน่ หลักฐานคือเงาตะคุ่มของสัตว์สี่เท้าสูงประมาณหน้าแข้งที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาเขาอย่างเชื่องช้า

“เจ้านายเราเขานอนไปรึยังฮึ”

ชายหนุ่มก้มตัวลงหมายจะเอื้อมมือไปลูบหัวเจ้าคู่ปรับที่ดูจะไม่ชอบเขาอย่างจริงๆจังๆ ไม่ว่าจะเพียรซื้อขนมของเล่นมาฝากแค่ไหน ก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมญาติดีด้วยเสียเลย

‘ก็เวลาพี่ไป มันต้องออกมานอนนอกห้องนี่ มันก็ไม่ชอบพี่น่ะสิ’

น้องชายทั้งสามที่ไม่เคยมีปัญหากับเจ้าตัวนี้เลยต่างลงความเห็นกันว่าอย่างนั้น ทีแรกเขาก็ไม่ค่อยเห็นด้วยนัก แต่ตอนหลังก็ต้องยอมรับว่าอาจจะจริง

ดูอย่างครั้งนี้ก็เช่นกัน ยังไม่ทันได้แตะปลายหูมันก็ขยับตัวหลบมือเขาอย่างรวดเร็ว ดวงตาแวววาวของสัตว์ตระกูลแมวจ้องมองเขาอยู่ในความมืดชั่วอึดใจ ก่อนจะหันหลังจากไปพร้อมกับเสียงคำรามต่ำๆในลำคอที่ฟังคล้ายคำขู่แบบที่ชวนให้คิดว่ามันอาจจะเปลี่ยนใจหันกลับมาตะปบกรงเล็บใส่เขาเมื่อไหร่ก็ได้

ชายหนุ่มโคลงศีรษะอย่างอ่อนใจ ก่อนจะสาวเท้าไปทางห้องเดียวที่เปิดไฟอยู่โดยอาศัยความเคยชินและแสงที่ลอดออกมารางๆ เคาะประตูเบาๆก่อนสองสามทีด้วยไม่อยากให้อีกฝ่ายตกใจที่จู่ๆก็เปิดประตูพรวดเข้าไป

“นอนรึยั….”

คำถามหยุดค้างไปกลางคัน เมื่อเปิดเข้าไปเจอร่างในชุดนอนลายทางที่นอนหลับพังพาบอยู่กลางเตียงในสภาพมือข้างหนึ่งกุมไอพอดทัชเอาไว้แน่น ส่วนอีกข้างมีกระดาษขนาดเอสี่ยับๆหนึ่งใบ จังหวะการหายใจที่สม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าตัวนอนหลับสนิทไปแล้ว แต่อาจจะไม่ใช่การหลับที่น่าสบายเท่าไหร่เมื่อดูจากคิ้วโค้งเรียวที่ขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างนั้น

ชายหนุ่มปลดกระเป๋าสะพายออกวางไว้บนโต๊ะแล้วก้าวเข้าไปทรุดตัวนั่งตรงริมเตียง ค่อยๆดึงเอาหูฟังและของในมือออกให้อย่างระมัดระวัง ก่อนจะขยับร่างนั้นให้นอนอยู่ใต้ผ้าห่มในท่าที่สบายขึ้น ใบหน้ายามหลับที่ไม่ได้เห็นมาร่วมสองเดือนดูจะซูบลงไปกว่าที่เจอกันครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่กล้ามบนต้นแขนที่เพิ่งจะอวดเขาเมื่อไม่นานก็เล็กลงไปจนสัมผัสได้

ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงบนปมระหว่างคิ้วของคนตรงหน้าเบาๆ  แต่แทนที่รอยย่นนั้นจะคลายออกก็กลับขมวดมากกว่าเดิม

“ช้าง..”

ชายหนุ่มชะงักไปนิด ก้มลงมองใกล้ๆว่าอีกฝ่ายตื่นแล้วหรือละเมอกันแน่ เสียงแผ่วๆจากริมฝีปากสีชมพูอ่อนก็ตามมาอีกระลอก

“ช้าง ช้าง ช้าง ชาง….”

ฟังออกแค่นั้นเพราะที่เหลือกลายเป็นเสียงงึมงัม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็พอจะเดาจากจังหวะการเว้นเสียงและความสูงต่ำของระดับเสียงได้ว่าคนตรงหน้าคงกำลังละเมอร้องเพลงๆหนึ่งที่เจ้าตัวพยายามหัดร้องให้เขาฟังทางโทรศัพท์มาตลอดทั้งอาทิตย์แน่ๆ

ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆ พลางลูบผมสีน้ำตาลอ่อนของคนบนเตียงด้วยความเอ็นดู นิ่งมองฝ่ายนั้นอยู่ชั่วครู่ก่อนจะลุกไปหยิบโทรศัพท์มากดโทร.ออก

“ฮัลโหล … พวกนายกินกันไปเลยไม่ต้องรอนะ คืนนี้พวกฉันไม่ไป”

[--อะไรนะพี่ ไม่ค่อยได้ยิน  จะออกมากันแล้วใช่ไหม ได้สั่งเผื่อเลย--]

เสียงคนทางปลายสายถูกกลบด้วยเสียงเอะอะจากทางด้านนั้นจนฟังแทบไม่ชัด ร่างสูงขยับห่างออกจากเตียงก่อนจะตอบ

“ไม่ใช่ ตกลงไม่ไปแล้วนะ เขาหลับไปแล้วฉันไม่อยากปลุก พรุ่งนี้ต้องออกเช้าด้วยนี่”

[--อ้าว หลับแล้วเหรอ โธ่เอ้ย รู้งี้โทร.ไปบอกก่อนก็ดี …โอเค งั้นค่อยเจอกันคราวหน้า ….อ๊ะ เดี๋ยวพี่อย่าเพิ่งวางนะ--]

[--ฮัลโหล--] เสียงในโทนสูงกว่าเสียงแรกดังมาจากปลายสาย [-- พี่ช่วยเตือนให้เขาเอาของฝากทีมงานไปด้วยนะ แล้วก็อย่าลืมซื้อหมูหวานๆเหนียวๆแบบคราวก่อนด้วย เดี๋ยวเด็กแถวนี้จะอดกิน ฮ่าๆๆ--]

เสียงหัวเราะร่าเริงเงียบไปกะทันหันก่อนใครอีกคนจะกรอกเสียงฮัลโหลมาตามสาย บอกให้รู้ว่าโทรศัพท์ถูกเปลี่ยนมืออีกครั้ง [--พรุ่งนี้พี่จะเข้าสตูตอนเช้าหรือบ่ายครับ--]

น้ำเสียงเอาการเอางานนั้นเจือไปด้วยความเข้าใจจนรู้สึกได้ ดวงตาเรียวรีเหลือบมองร่างบนเตียงก่อนจะตอบ

“ก็เช้าเหมือนเดิมนั่นแหล่ะ นายเองคืนนี้ก็อย่าให้ดึกมากนะ บอกสองคนนั่นด้วย”

เมื่ออีกฝ่ายรับคำและวางหูไปแล้ว ชายหนุ่มก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าดังเดิม ถอดเสื้อนอกออกพาดไว้บนเสากลมข้างประตู ปิดไฟแล้วเดินกลับไปที่เตียง จะว่าไปก็น่าเสียดายเพราะโอกาสที่พวกเขาจะได้เจอกันครบห้าคนนั้นมีน้อยยิ่งกว่าน้อย แต่เขาก็อยากให้คนที่ต้องเดินทางพรุ่งนี้ได้พักผ่อนให้เต็มที่มากกว่า เพราะถึงจะใช้เวลาไม่นาน แต่เชื่อได้เลยว่าพอไปถึงแล้วคงจะต้องเจอตารางงานยาวเหยียดทันทีแน่ๆ

ร่างสูงโปร่งสอดตัวเข้าไปใต้ผืนผ้าห่มก่อนจะรั้งร่างคนนอนหลับเข้ามาในอ้อมกอด ฝ่ายนั้นขยับตัวยุกยิกอย่างจะหามุมสบายก่อนจะเอนศีรษะลงบนอกกว้างดังเช่นทุกครั้ง

“ฮื้ม…”

เงี่ยหูฟังเสียงฮึมฮัมของคนในวงแขนชั่วครู่จึงพอจับได้ว่าเจ้าตัวยังคงละเมอฮัมเพลงที่ตั้งใจหัดร้องเพื่อทำตามสัญญาเพลงนั้นอยู่ดี ชายหนุ่มยิ้มบางก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากมน

“กำลังพยายามอยู่อย่างเต็มที่เลยใช่มั้ย”

ปลายนิ้วเรียวยาวไล้สัมผัสริมฝีปากอิ่มของคนหลับที่ยกยิ้มน้อยๆคล้ายกับจะตอบรับคำนั้น

“ฉันเองก็เหมือนกัน”

ชายหนุ่มกระซิบบอกพลางทอดตามองเสี้ยวหน้านวลกระจ่างภายใต้แสงจางๆที่ส่องผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง

แม้พรุ่งนี้เขาจะไม่มีโอกาสได้ไปส่งที่สนามบิน  ไม่ได้คอยช่วยดูแลยามเดินผ่านกลุ่มแฟนเพลงที่หนาแน่นอีกแล้ว

พวกเขาทุกคนต่างเติบโตและต้องก้าวต่อไปข้างหน้า

แต่เหนือสิ่งอื่นใดนั้นพวกเขารู้ดีว่าสิ่งที่พวกเขามีร่วมกันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

คอนสนุกมากๆจริงๆ แต่ก็อดเศร้าลึกๆไม่ได้

ปกติก็ไม่ใช่คนอ่อนไหวอะไรขนาดนั้น แต่ตอนมองหลังแจจ๋าชอตนี้น้ำตาแทบจะไหลจริงๆ

JUNSU … YUCHUN … JAEJOONG … CHANGMIN … YUNHO … HWAITING !!!

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีค่ะพี่เปิ้ล
หลายปีแล้วเนอะ พี่อาจจะจำหนูไม่ได้ แต่หนูเป็นแฟนพันธุ์แท้ฟิคพี่เลยนะคะ 5555
พอดีวันนี้ดูยูทูปX-man ก็เลยคิดถึงฟิคพี่เปิ้ลมากกกกก เลยแว่บมาดู ตอนแรกกลัวว่าจะไม่มีบล็อคนี้อยู่ซะแล้ว และก็โล่งใจ ที่เสิร์ชอากู๋ก็ยังเจอ : )
อ่านฟิคใครก็ไม่เหมือนฟิคพี่ บอกตรงๆค่ะว่าโตขึ้นก็ไม่ค่อยมีเวลามาตามอ่านฟิคในบอร์ดเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ยังประทับใจการเขียนของพี่อยู่เสมอทุกๆครั้งที่ได้กลับมาอ่าน อ่านแล้วก็คิดถึงผู้ชาย5คนนั้น ดราม่าเบาๆเนอะ อิอิอิ คิดถึงช่วงเวลานั้นจัง 
ขอโทษที่เข้ามาบ่นให้ฟังนะคะ
แต่ถ้าวันไหนข้างหน้าทั้ง5คนกลับมารวมกันอีก และถ้าพี่ยังชอบอยู่ หนูก็หวังว่าจะได้อ่านฟิคที่พี่เขียนอีกสักครั้ง แล้วก็จะขอเจอสักทีด้วย 5555
ด้วยรักและคิดถึงค่ะ จุ๊บๆ
ปลาย pippin

#9 By ปลาย (101.108.14.159|101.108.14.159) on 2014-02-15 17:15

อ่านแล้วทั้งสุขทั้งเศร้า คิดถึงจังอยากให้รวมกันร้องเพลงให้ฟังอีกครั้ง ขอบคุณคนแต่งมากนะค่ะ ฟิคทุกเรื่องเขียนได้กินใจเสมอเลยค่ะ ว่างๆ มาเขียนให้อ่านอีกนะค่ะ *_-

#8 By pure_ka (115.87.162.124) on 2011-12-18 17:59

ดีใจที่ได้อ่านฟิคที่ไรเตอร์แต่งอีกครั้งนะคะดีใจจริงๆๆ
หวังว่าคงได้มีโอกาสซื้องานของไรเตอร์นะคะเพราะ
ได้มาอ่านงานของไรเตอร์ก็ตอนที่หยุดไปสักพักหนึ่ง
พอเห็นกลับมาเขียนอีกก็ดีใจมากๆๆ

#7 By yj-only (110.169.21.198) on 2011-07-05 00:02

ลองแวะมาดูเผื่อพี่ยังแต่งฟิคอยู่ แล้วก็ได้เห็นความเคลื่อนไหว ดีใจจัง
**ไปดูคอนมาเหมือนกันค่ะ แอบเศร้านิดหน่อยเหมือนกัน เหมือนเวทีมันว่างๆ ยังไงชอบกล เพลงบางเพลงพอนึกไปถึงความหมายของมันแม้บรรยากาศในฮอล์จะคึกคักแต่เราก็แอบเศร้า แต่ยังไงก็สู้ๆ นะทุกคน ^^

#6 By peepee (180.180.88.184) on 2011-05-13 11:45

แวะเข้ามาดูแล้วเห็นความเคลื่อนไหว
ดีใจจังมาต่อเรื่องที่ค้างไว้เร็วๆ นะค่ะ
แบบว่าคิดถึง big smile

#5 By took (61.90.41.247) on 2011-05-06 11:00

พี่เปิ้ลล วันนี้ 23/04 วันเกิดเเคสค่ะ มีเเต่คนอวยพรกันในทวิตเเต่นู๋ไม่มีทวิตพี่เลยอยากมาอวยพรพี่ในนี้ค่ะ

ขอบคุณทงบังชินกิที่ทำให้นู๋ได้มารู้จักกับความรักลึกซึ้งของยุนเเจ รู้จักกับฟิคที่เเต่งด้วยหัวใจของพี่เปิ้ล นู๋ไม่เคยเจอพี่ตัวจริงเลย เเต่กลับรุ้สึกผูกพันธ์กับผลงานเเละความเป็นพี่ของพี่เปิ้ลจริงๆนะคะ ฟิคของพี่ทำให้นู๋ทั้งซึ้ง สุขเเละเศร้าได้ในเวลาเดียวกัน ยิ่งอ่านฟิคของพี่ยิ่งทำให้อยากรู้จักพี่เปิ้ลมากๆ เเต่ไม่เป็นไรค่ะ นู๋จะรอติดตามผลงานของพี่ผ่านบลอคแบบนี้ต่อไป เป็นกำลังใจให้พี่เสมอนะคะ

ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆ ความรักดีๆ นะคะพี่เปิ้ล เรามารอทั้งห้าด้วยกันนะคะ :]

รักพี่ค่ะ big smile

#4 By มินนี่! (101.108.43.126) on 2011-04-23 01:29

โอ้ยๆๆๆตั้งสติก่อนเลยค่ะพี่เปิ้ล
พี่เปิ้ลกลับมาเเต่งฟิคอีกครั้ง เรากำลังอ่านอยู่ด้วย โฮกกก! อะไรมันดลบันดาลใจให้เข้าบลอค โฮกๆๆๆพี่เปิ้ลมากลับมาเเล้ววววว!!! กรี๊ดดดดดด!

พี่เปิ้ลหายไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกก!
เราแบบอ่านฟิคพี่ซ้ำตลอดเลยนะคะ คิดถึงฟิคพี่มากๆๆๆเลยหล่ะคะ โฮฮฮ! พี่เปิ้ลจะมาอัพฟิคพร้อมคอนเทพ งั้นจะขอให้มีคอนเทพบ่อยๆเลยหล่ะคะ เพราะชอบฟิคพี่มากจริงๆๆ โฮฮฮ! ดีใจจจจ!!

อ่านเเล้วน้ำตาจะไหลนะคะพี่เปิ้ล *กระซิกๆๆ* คิดถึงห้าคนเหมือนกันค่ะ ยุนเเจยิ่งเเล้วใหญ่ อ่านแบบนี้เเล้วจะร้องไห้ตามเลยนะคะ เหมือนที่คุณเกษบอกข้างบนเลยค่ะ ฟิคพี่ไม่ต้องว่าเยอะ เเต่มันรู้สึกได้จริงๆ ประทับใจเหมือนเดิมค่ะพี่ ขอบคุณนะคะพี่กลับมา!

พี่เปิ้ลอย่าเลิกเเต่งฟิคนะคะ เพราะฟิคพี่สวยงามจริงๆ เราอ่านฟิคน้อยมาก นักเขียนที่รักจริงๆมีไม่กี่คน พี่เป็นหนึ่งในนั้นนะคะ จะรออ่านงานเขียนของพี่เสมอเลยค่ะ รอ รอ รอ พอๆกับที่รอเทพทั้งห้าคนกลับมาเลยหล่ะค่ะ ฮืออ

ขอบคุณนะคะพี่เปิ้ล ยังรอฟิคพี่เสมอ รวมเล่มด้วยที่พี่เคยบอกไว้ตั้งเเต่สมัย เดอะเดยย์ โอ้ยยดีใจจังเลยยค่ะ

#3 By มินนี่! (113.53.39.243) on 2011-04-18 21:26

พี่เปิ้ลลลล~~

น้องเกษเองนะคะ^^
แม้จะนิดเดียวแต่ก็แทนความรู้สึกได้มากมายเช่นเคย
กับฟิคของพี่
แม้ไม่ต้องเอ่ยชื่อ แต่ก็สัมผัสได้ถึงความเป็นตัวตน
ความผูกพัน สถานการณ์ และความรู้สึกของตัวละคร
ฟิคของพี่ัยังมีมนต์สะกดน้องสาวคนนี้ได้ไม่เปลี่ยนแปลง
ไปเลยสักนิดจริงๆ ค่ะ

คิดถึงเนอะ คิดถึงจริงๆ คิดถึงมากๆๆๆๆ เลย

#2 By xiaoyi (223.207.154.248) on 2011-04-16 02:27

รูปนี้ให้ความรู้สึกสงสารแจจัง มันดูเศร้ามากกกกกกก

ขอบคุณค่ะ กำลังคิดถึงอยู่เลย ยังคิดอยู่ว่าไปดูคอนด้วยรึเปล่า ?? คิดปุ๊ป เข้ามา ก็เจอเลย ดีใจจัง^^

#1 By dongjae su on 2011-04-04 20:59