[Fic]The Day We Find Love Special I : First Valentine's

posted on 08 Sep 2008 08:07 by almond-meringue in The-Day-We-Find-Love
 

Title : First Valentine's (The Day We Find Love Special I)

Author : lovejae  (Almond Meringue)

Couple : Yuchun x Junsu

Rating : PG-15

Author's Note : ขอโทษค่ะ TT^TT

 

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

 

First Valentine's

 

 

 

 

"นายจะเอาไข่ดาวอีกมั้ยยุนโฮ"

 

"พอแล้วล่ะ นายก็มากินเถอะ เดี๋ยวเย็นหมด"

 

ยูชอนหยิบขนมปังที่ถูกอบจนเหลืองสวยน่ากินขึ้นมากัดพลางเหลือบตาดูพี่ชายคนโตวางจานไส้กรอกทอดลงข้างจานที่มีกองแพนเค้กตั้งซ้อนกันเป็นภูเขาขนาดย่อมๆ ถัดออกไปยังมีขนมปังปิ้งกับไข่ดาวที่ก็ถูกเตรียมเอาไว้จนพูนจานเช่นกัน ดูๆไปแล้วแค่ห้าคนไม่น่าจะกินหมด แต่ก็เชื่อได้เลยว่าพอเจ้าน้องเล็กมาถึง ของที่ว่าเยอะก็จะถูกจัดการจนเรียบไม่มีเหลือ ตั้งแต่แจจุงถูกพักงาน พวกเขาก็มีมื้อเช้าที่อุดมสมบูรณ์กันอย่างนี้ทุกวัน อาจจะพูดไม่ได้เต็มปากว่ามันเป็นเรื่องดี แต่อย่างน้อยเจ้าตัวก็ดูจะยินดีที่ได้ทำ

 

ดวงตาเรียวรีมองตามร่างบางเดินไปยังที่นั่งประจำ ที่มีเด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งช่วยขยับเก้าอี้ รินน้ำให้อย่างเอาใจ จะว่าไปก็เป็นภาพที่เห็นจนชินตา ไม่ต่างจากตอนก่อนทั้งคู่จะเข้าใจและยอมรับการคบหากันสักเท่าไหร่ แต่ถ้าจะให้ชี้ลงไปว่าตรงไหนไม่เหมือนเดิม ก็คงเป็นสายตาวิบวับที่แสนจะเปิดเผยของหัวหน้าวงกับรอยยิ้มขวยเขินของนักร้องนำร่างบาง สองอย่างที่ช่วยบอกให้รู้ถึงความสัมพันธ์อันก้าวหน้าของคนทั้งคู่

 

"นายไม่กินไส้กรอกล่ะ ชอบไม่ใช่เหรอ"

 

ยูชอนลอบอมยิ้มขำเมื่อแจจุงที่เริ่มรู้ตัวว่าถูกมอง พยายามแก้เขินด้วยการเลื่อนจานไส้กรอกทอดมาให้ เด็กหนุ่มยื่นมือไปรับมาโดยดีแต่ก็ไม่ยอมปล่อยโอกาสเช่นกัน

 

"เย็นนี้พี่สองคนจะไปเดทกันที่ไหน"

 

"ดะ- เดท อะไร .....พูดอะไรไม่รู้เรื่อง"

 

ขนาดบอกไม่รู้เรื่อง ใบหน้าหวานไม่แพ้ผู้หญิงยังเจือสีโลหิตระเรื่อ แถมยังหันไปคว้าเอาขวดซอสมาเขย่าเทใส่ไข่ดาวอย่างเอาเป็นเอาตายจนคนนั่งข้างๆต้องจับทั้งมือทั้งขวดไปไว้เสียเอง

 

"ไม่ไปไหนหรอก วันนี้ฉันกับแจจุงจะกินข้าวเย็นที่บ้านนี่แหล่ะ"

 

คำตอบยิ้มๆของหัวหน้าทำให้ยูชอนนึกเสียใจนิดหน่อยที่ไม่น่าแซวอย่างนั้น ลืมไปเสียสนิทว่าตั้งแต่ถูกพักงาน นอกจากจะตามไปนั่งเล่นรอพวกเขาระหว่างอัดรายการบ้างเป็นบางครั้งแล้วแจจุงก็แทบไม่ได้ไปไหน ความจริงทางต้นสังกัดทั้งเกาหลีและญี่ปุ่นเองก็ไม่ได้เข้มงวดถึงขนาดสั่งห้าม ที่พี่ชายคนโตอยู่ติดบ้านคงเพราะไม่อยากออกไปเป็นเป้าสายตาของสื่อมากกว่า

 

"แล้วนายล่ะ โทร.ไปคอนเฟิร์มร้านเขาแล้วใช่มั้ย"

 

ยุนโฮเปลี่ยนเรื่องได้อย่างแนบเนียน พอๆ กันกับที่เลื่อนแขนไปวางพาดบนพนักเก้าอี้ของแจจุง โอบร่างบางเอาไว้หลวมๆโดยฝ่ายถูกโอบไม่ทันสังเกต

 

"จองแล้วต้องคอนเฟิร์มอีกจริงเหรอพี่"

 

"อืม ไม่งั้นเขาก็เอาโต๊ะให้คนอื่นน่ะสิ"

 

ยูชอนยกมือตบหน้าผากเมื่อนึกได้ว่าหลังจากจองโต๊ะไว้ เขาก็ยังไม่ได้ติดต่อกลับไปร้านนั้นอีกเลย ส่วนหนึ่งที่ไม่ค่อยได้สนใจก็เพราะคิดว่ายุนโฮคงแค่อำเล่นๆ ก็ใครจะไปนึกว่าแค่จองโต๊ะในร้านอาหารจะต้องคอนเฟิร์มก่อนล่วงหน้ายังกับตั๋วเครื่องบิน เท่าที่เคยเห็น แค่โทร. เข้าไปที่ร้านก่อนสักสองสามชั่วโมงก็พอแล้ว

 

"พวกนายพูดถึงร้านอะไรกัน"

 

"ร้านของพี่ซอคคุนที่เราเคยไปกินสเต็กกันไง ยูชอนจะพาจุนซูไปฉลองวาเลนไทน์ที่นั่น"

 

แจจุงทำหน้าว่าเข้าใจ แต่ก็เป็นความเข้าใจแบบปนด้วยความตื่นเต้น คล้ายๆ ตอนเจ้าตัวได้รู้ว่าเขากับจุนซูคบกันเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อนยังไงยังงั้น ซึ่งยูชอนก็แปลกใจจริงๆที่ฝ่ายนั้นเพิ่งสังเกตเห็นและมาเลียบเคียงถาม ทั้งที่เขาก็ไม่ได้ปิดบังและยังคิดว่ารู้กันหมดแล้วด้วยซ้ำ

 

"อ้าว ร้านนั้นต้องจองด้วยเหรอ ตอนเราไปก็ไม่ได้จองยังมีโต๊ะว่างเลยนี่"