[Diary] You Cheer Me Up
posted on 30 Jun 2009 03:34 by almond-meringue in Diaryเห็นใครๆ เค้าอัพเอนทรี่คอนเสริ์ตกันเลยอยากอัพบ้าง แต่กว่าจะแหวกหยากไย่เข้ามาในบลอคได้ก็เล่นเอาเหนื่อย เกือบลืมวิธีอัพไปแล้วอีกต่างหาก แต่มันก็น่าอยู่ล่ะนะ เพราะถ้านับจากเอนทรี่ก่อนก็ผ่านมาแล้ว....เอ่อ...ครึ่งปี เอนทรี่นี้ไม่ได้ใส่ tag เลยคิดว่าน่าจะมีแต่คนที่คุ้นเคยกันอยู่แล้วเข้ามา แต่ว่าต้องขอบอกล่วงหน้าก่อนว่าเราไม่ได้รีพอร์ทบรรยากาศในคอนนะคะ มีแต่พร่ำเพ้อเรื่องผู้ชายและบ่นเรื่องตัวเองเท่านั้นเองค่ะ
คอนคราวนี้ต้องไปคนเดียว แอบเหงาๆเหมือนกัน แต่ว่าครั้งแรกสุดตอน Rising Sun ก็เคยไปคนเดียว เลยไม่ค่อยอะไรเท่าไหร่ ไปถึงอิมแพคประมาณบ่ายสามครึ่งได้ ใจหนึ่งก็อยากไปเข้าคิวถ่ายรูปคู่กับ(รูป)แจกับเขาบ้าง แต่ต้องไปหาอะไรกินก่อนเพราะยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลย เดินไปเดินมาก็ได้อะไรสักอย่างที่หน้าตาคล้ายพัฟมีไส้เป็นผักโขมกับเป็ปซี่จากดันกิ้นมาประทังชีวิต ไปหาโต๊ะนั่งกินข้างนอก เจอน้องที่มาคนเดียวเหมือนกันเลยทำเนียนไปนั่งกับเขาด้วย คุยไปคุยมาปรากฏว่าเจอคอเดียวกัน น้องชอบแจ >///< เมาท์ไม่หยุดเลยทีนี้ คุยกันไปจนถึงเวลาประตูเปิดถึงได้แลกเบอร์แล้วแยกกันไป
ตอนเดินไปหาทางเข้า Hall นี่อย่างสับสนเลยเพราะแถวมันเยอะวนไปวนมา แต่รู้ตัวว่าแก่แล้วไม่ควรเข้าไปสู้แรงเด็กก็เลยรอจนเหลือแถวสั้นๆ พอเข้าไปได้แอบตกใจเล็กๆว่าทำไมตรงกลางหลุมมันโล่ง คือตอนคอนโอก็เข้าไปใน Hall หลังๆ แบบนี้เหมือนกัน แต่ในหลุมมันไม่มีที่เหลือเฟือขนาดนี้ เริ่มคิดไปต่างๆนาๆ กลัวว่าคนจะน้อย เพราะขนาดตรงติดขอบ main stage ยังมีกลุ่มเล็กๆ เอง ที่เหลือก็กระจายกันอยู่ริมขอบๆ ของทุกด้าน หันไปหันมาแล้วก็เลยเลือกเกาะ main stage เพราะคอนคราวนี้แทบไม่ได้ดูแฟนแคมเลย ไม่รู้จุดยุทธศาสตร์ที่แน่นอนว่าแจจะมาตรงไหน ยังไงขอกันเหนียวส่องเฉพาะ perform ตรงกลางก็ยังดี 555+ แต่ว่าพอสักพักคนก็เริ่มเข้ามาเยอะขึ้นเรื่อยๆ โดนเบียดเหมือนกัน แต่ก็ไม่มาก ไม่ถึงกับอึดอัด
ไปอ่านรายงานคอนหลายๆ ที่ เห็นบอกว่าพี่การ์ดโหดมาก แต่ตรงที่เราอยู่ไม่เห็นมีเลยล่ะ ตอนหันตามแจไปเวทีกลาง เห็นข้างหลังเรานี่มีมือถืออยู่ในมือแทบทุกคน คือก็ไม่ทุกหรอกแต่เยอะมากกกกกกก ถ่ายกันพรึ่บพรั่บ เห็นแล้วเราเลยเอามั่ง แต่ไม่ได้ถ่ายภาพนิ่งนะ เพราะของเรามันกดชัตเตอร์แล้วจะดีเลย์ไปอีกสองวิ กะลำบากมาก เลยถ่ายมาเป็นวีดีโอแทน แต่พอเอากลับมาเปิดดู ไม่ได้เรื่องสักอัน ภาพมันเขย่าไปเขย่ามา คือเรามือก็ถ่ายไป ตาก็ดูแจ เลยได้แต่แบบตอนต้นๆ ดี แต่อยู่ไปๆ คว่ำลงถ่ายพื้นมั่ง แหงนขึ้นเพดานมั่ง โดยเฉพาะอันนี้เป็นอันที่เสียดายมากกกกกกกก ทำแจหัวขาดตอนหลัง ไม่น่าเลย T^T
สัญญากับพี่ที่ทำงานเก่าที่เขาชอบแจเหมือนกันว่าจะเก็บภาพไปให้ดู แต่ไม่รู้จะเอาให้ดูดีรึเปล่า เพราะว่านอกจากภาพมันจะชวนเวียนหัว ยังมีแต่เสียงเราพร่ำเพ้อเรียกชื่อแจตลอดเวลา 555+ เห็นแจตอนเพอร์ฟอร์มแบบชัดๆ แล้วขอคอนเฟิร์มว่ามีแอบมองเพื่อนจริงๆ นะ แล้วก็ชอบจังล่ะ กัดปาก แลบลิ้นเนี่ย เสยหัวเหม่งก็ยังเก๊กคิดดู๊ ตอนที่ไปนั่งตรงบันไดนั่นก็อีก โอ๊ย~ จะฆ่ากันให้ตายเลยใช่มั้ยคิมแจจุง !!
น้องมิน โตเป็นหนุ่มแล้วน๊า~ หล่อแบบไม่สงสารหัวใจคนแก่มั่งเลย แล้วน้องมินจะมีวิธีการยิ้ม การมองมาที่แฟนๆ แบบเฉพาะตัวมากๆ บอกไม่ถูกว่ายังไง แล้วไม่ใช่แค่เราเท่านั้นนะที่คิดแบบนี้ ได้ยินคนข้างๆ หันไปบอกเพื่อนเขาว่า ‘ดูเขาทำหน้าเข้าสิ' หมายถึงน้องมินนะ ฟังแล้วก็เข้าใจเลย อารมณ์ประมาณว่าอยากจะหยิกให้หายหมั่นเขี้ยวจริงๆ
จุนจังของป้า ~ หนูน่ารักมาก เห็นหน้าจุนซูแล้วนึกออกแต่คำว่าจิ้มลิ้ม น้องอมยิ้มดูเป็นเด็กน่ารักๆ จิ้มลิ้มๆ แต่ตอนเพอร์ฟอร์มเป็นอีกเรื่องเลย ดูเข้มแข็ง แข็งแรงมากๆแล้วยังไงไม่รู้ คราวนี้ก็จ้องแต่เอสไลน์ของน้อง แล้วมันก็นะ....อืม จริงๆด้วยอ่า ไม่อยากจะหื่นใส่น้องเลย แต่มันอดไม่ได้จริงๆ >///<
มิคหัวหยิก ชอบๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะตอนมัดจุกน่ะ มิคหน้าว๊านหวาน หวานกว่าแจอีก แล้วก็ช่างเข้าใจหยอด เข้าใจเล่นกับแฟนๆ ละเกิ๊น ทั้งมองทั้งหัวเราะ แค่นี้ก็รักจะตายอยู่แล้วววววว
หมียุน คนนี้ไม่ค่อยได้มองเท่าไหร่ เพราะว่างอน 555+ ล้อเล่น จะไม่มองได้ไงล่ะ ก็ยุนตอนเพอร์ฟอร์มดึงดูดจะตาย ของยุนต้องใช้คำว่าแพรวพราว โดยเฉพาะท่าจับไหล่จับเอวแตะก้นสาวน้อยเสื้อแดงเนี่ย ฮึ่ม!!! แอบหมั่นไส้เล็กน้อย แต่ภาพยุนที่เก็บได้ทั้งหมด ชัดสุดก็ชุดนี้ล่ะ ควรจะเอากลับมาดูใหม่มั้ยเนี่ย
คอนคราวนี้ประทับใจ มีความสุขมาก แล้วก็เพราะไม่ค่อยได้ดูอะไรเกี่ยวกับคอนนี้ไม่รู้ลิสต์เพลงด้วย อะไรโผล่มาทีก็ตื่นเต้นหมดทุกอย่าง ความรู้สึกมันตื้อๆ แต่ตื้อแบบมีความสุข คือจริงๆ ก็ประทับใจทุกครั้งที่ผ่านมา แต่คราวนี้มันพิเศษหน่อยตรงที่ว่า แจจ๋ามาในช่วงที่กำลังจิตใจอ่อนไหวอยู่พอดี (ใช้คำเว่อร์จริงๆ 555+) ตอนฟังเพลง Tonight เกือบจะน้ำตาไหลเลยล่ะ เพราะว่ามันทำให้นึกถึงตอนที่ได้รู้จักดงบังใหม่ๆ แล้วก็เลยนึกไปถึงอะไรหลายๆ อย่างในช่วงนั้น พอคิดแล้วก็รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมากๆ หลังจากที่นอยด์มาเป็นเดือน
เผื่อจะมีคนสงสัยว่าเราหายไปไหนครึ่งปีเพิ่งโผล่มาตอนนี้ คือว่าเราได้งานทำประจำทำตั้งแต่หลังช่วงปีใหม่ค่ะ งานทำจันทร์ถึงเสาร์ วันอาทิตย์ก็ทำพาร์ทไทม์ สรุปคือทำงานทุกวันนั่นเอง แต่ว่าตอนนี้ลาออกแล้วล่ะ พอผ่านโปรปุ๊บวันรุ่งขึ้นก็ลาออกเลย เยาวชนที่ดีไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างนะคะ
ช่วงนี้กลับเข้าสู่วงจรเดิมคือส่งเปเปอร์กับหางาน เช้าวันคอนก็ไปสัมภาษณ์งานนะ จริงๆเขานัดตอนบ่ายสอง แต่บริษัทนี้อยู่ไกลจากอิมแพคมาก คำนวนแล้วว่ากว่าจะเสร็จไม่มีทางกลับไปทันแน่นอน เร็วสุดคอนคงใกล้จะเริ่มแล้ว ตอนเขาโทร.มาบอกความคิดก็ตีกัน แจ-งาน-แจ-งาน-แจ-งาน-แจ-งาน- .......โกหก ไม่จริงหรอก พอเขาบอกว่าวันเสาร์บ่ายสอง ก็สวนกลับไปทันทีเลยว่าขอเป็นเช้าได้มั้ย ตอนบ่ายมีธุระสำคัญมากแล้วอยู่ไกลด้วย แต่ไม่กล้าบอกว่าอิมแพค กลัวเขารู้ว่าธุระอะไร 555+
เรื่องฟิกนี้เราก็ยังไม่ได้เลิกเขียนนะคะ แต่ทิ้งไปนานคงต้องขอเวลารื้อฟื้นสักพัก มีคนบอกมาตั้งนานแล้วว่าให้เราเอาส่วนที่เขียนเสร็จแล้วมาลงก่อน แต่ก่อนหน้านี้ไม่ได้เอามาลงเพราะปัญหาคือเราไม่ได้เขียนแบบเรียงจากต้นเรื่องไปท้ายเรื่องค่ะ คือบางเรื่องก็ทำแบบนั้น แต่บางเรื่องเราเขียนเป็นส่วนๆ แล้วเอามาต่อกัน (ฟิกตระกูล first นี่ล่ะที่ทำแบบนั้น) แต่ตอนนี้ หลังจากที่คิดไปคิดมาแล้วเราก็เลยจะลง First Hug เป็นสปอยล์ เอาส่วนสั้นๆ ที่เสร็จแล้วมาลงไว้ก่อน (แต่จริงๆ ก็ไม่ค่อยแนะนำให้อ่านเท่าไหร่) กับฟิกสั้นอีกสองเรื่องที่เราเขียนค้างมานานเป็นปีๆ คือจะเขียนต่อก็ไม่รู้จะอยากอ่านกันรึเปล่า เลยเอาที่เขียนเสร็จแล้วตอนต้นเรื่องมาลงไว้ ถ้าใครไม่ถือสาว่ามันมีแค่ครึ่งเดียว อ่านแล้วช่วยบอกหน่อยนะคะว่าเราควรจะเขียนต่อรึเปล่า
And I'm Falling in Love with You Again
ช่วงนี้ขอจัดการกับอะไรๆให้ลงตัวอีกนิดนะคะ แล้วจะรีบมาอีดิทส่วนที่ค้างไว้ ขอบคุณที่ยังแวะเวียนเข้ามาเยี่ยมกันนะคะ แล้วก็ขอโทษด้วยจริงๆ
จบเอนทรี่ไปแบบงงๆ ขึ้นต้นด้วยคอน แต่มาลงท้ายที่ฟิก
ปล.BG นี้ความจริงเตรียมไว้ตอนอัพ First Hug แต่ขอใช้เลยแล้วกัน เพราะนี่มันก็ครึ่งปีแล้ว เลิกคริสต์มาสดีกว่า